آرشیو مقالات

حدید کاران ایران
سوله های صنعتی , سازه های صنعتیاسکلت فلزی

اسکلت‌فلزی


اسکلت‌فلزی

اسکلت‌ فلزی هر ساختمان ترکیبی از اعضای جدا از هم است که این اعضا باید به طریق مناسبی به یکدیگر متصل شوند در واقع اتصالات در ساختمان‌ اسکلت فلزی شامل اتصالات مختلف است (نظیر تیر به ستون و ستون به فونداسیون و سایر اجزا به یکدیگر) اتصالات شامل عناصر اتصال دهنده (ورق‌ها، قطعات تقویتی، ورق‌های اتصال در گره، نبشی‌ها ولچک‌های اتصال) اطلاق می‌شود. ابعاد اتصال اسکلت‌فلزی باید طوری طراحی شود که تنش موجود محاسبه شده بر مبنای تحلیل سازه برای بارهای موثر و درصدی از مقاومت اعضای متصل شونده از تنش مجاز مورد نظر کم‌تر گردد.

انواع اتصالات

اتصالات مختلفی را در اسکلت‌فلزی می‌توان نام برد، از جمله: اتصال پرچی، اتصال جوشی و اتصال پیچی که هر یک از آن‌ها دارای محاسن و معایبی می‌باشند که در اینجا به دلیل اتصالات جوشی فقط به معایب و محاسن جوش اکتفا شده است.

انواع اتصالات جوشی:

  • اتصال لب به لب
  • اتصال روی هم
  • اتصال سپری
  • اتصال گوشه
  • اتصال پیشانی

۱) اتصال ستون به کف ستون:

فولاد سازه ای دسته ای از فولاد است که به عنوان مصالح ساختمانی برای ساخت اشکال فولادی ساختاری استفاده می شود. شکل فولادی ساختاری یک پروفیل است که با یک مقطع خاص و با استانداردهای خاصی برای ترکیب شیمیایی و خواص مکانیکی مطابقت دارد. برای انتقال نیروهای موجود در پای ستون اسکلت‌فلزی طراحی می‌گردد. برای نیروی محوری فشاری، هنگامی که انتقال نیروی فشاری به کف ستون‌ها از طریق فشار مستقیم تماسی انجام می‌شوند باید سطح تماس برای انتقال نیروی فشاری صاف و آماده شده باشد. به علاوه باید اتصال کافی بین دو قطعه (ستون و کف ستون) موجود باشد تا قادر به انتقال نیروهای حین ساخت و یا هر نوع نیروی احتمالی دیگر باشد.

۲) اتصال انتقال دهنده‌ی لنگر (اتصال لنگر گیر):

اتصال انتهای تیرها، شاه‌تیرها و خرپاهایی که داشتن مقداری صلبیت در تکیه گاه‌های آن‌ها مورد نظر باشد، جز اتصالات لنگر گیر می‌باشد.

اسکلت‌فلزی

۳)اتصال تیر به ستون:

این اتصالات در دو نوع‌اند:

الف) اتصال با جفت نبشی جان:

معمولا نبشی‌های اتصال را به اندازه‌ی ۱۰ تا ۱۲ میلی‌متر از انتهای جان تیر فاصله‌ی آزاد می‌گذارند تا اگر تیر در حدود رواداری‌های مجاز (خطا در برش تیر –انحراف ستون) بلند باشد، بدون بریدن سر آن‌ها و تنها با جابه جا کردن نبشی آن را نصب کنند.

ب) اتصال با نبشی نشیمن:

این اتصال را برای عکس العمل‌های تیر کم‌تر از ۱۵ تن به کار می‌برند در این اتصالات سعی می‌شود که حداقل گیر داری به وجود آید و زاویه ی بین تیر و ستون تا حد امکان آزادی دوران داشته باشد. نبشی نشیمن عمل نصب و تنظیم تیر را آسان می‌کند این نبشی را معمولا قبلا در پای کار در ارتفاع لازم به ستون جوش می‌دهند و بعد تیر روی آن سوار و به آن جوش می‌شود. در این اتصال، نبشی کمکی دیگری را در بالای تیر نصب و جوش می‌شود که در محاسبه در مقابل عکس العمل تکیه گاه به حساب می‌آیند و عمل آن تنها ثابت کردن تیر در محل خود و تامین تکیه گاه عرضی و جلو گیری از غلتیدن آن است. سعی می‌شود که اتصال با نبشی نشیمن تا حد امکان انعطاف پذیر باشد تا از آزادی و دوران تیر در تکیه گاه جلو گیری نشود و در حقیقت، اتصال ساده و مفصلی باشد تا در تکیه گاه ایجاد لنگر نکند. معمولا عرض نشیمن نباید از ۷.۵ سانتی‌متر کم‌تر باشد. در آیین نامه، عرض استاندارد را ۱۰ سانتی‌متر برای نشیمن انتخاب کردند. برای این AISC نامه منضور نبشی فوقانی را با ابعاد ظریف و فقط دو لبه‌ی انتهایی بال‌های آن را (در امتداد عرض بال تیر) جوش می‌دهند. ا

سکلت‌فلزی
اسکلت‌فلزی

برش ستون ھا و برش پروفیل ھای و آن ھم چنین ستون مونتاژ ھا و سپس برش ورق ھای ستون و مونتاژ آن ورق ھا روی ستون و از پس آن ساختن نشیمن تیرھا و مونتاژ آن ھا روی ستون ھا می باشد.
نکته مھم در تھیه ستونھا:  ضخامت ستون ھا ھمچنانکه بالا می رویم کاھش می یابد. در طبقات بالاتر از تیرآھن ھای با نمره پایین تر نسبت به طبقات پایین استفاده می شود و دلیل آن ھم کاھش بار در طبقات فوقانی می باشد. برای تقلیل اندازه ستون روش معمول این است اختلاف ضخامت اتصال پلیت در طرفین و جوشکاری آن صورت می پذیرد.
ستونھا به وسیله قلاب ھایی که در سر آن وصل شده توسط جرثقیل بلند شده و در محل  مورد نظر که قبلا آکس در روی بیس پلیت مشخص شده قرار می گیرد.
پس از اینکه جوشکاری ھای اولیه صورت گرفت و ستون در محل خود قرار گرفت در این مرحله باید بقیه نبشی ھا و پلیت ھای لازم به پایه ستون و صفحه ستون جوش گردد و در داخل نبش ها حتما لچکی هایی جوش شوند.
لچکی ذوزنقه ای: عبارت است از تکه ای از پلیت به ضخامت مشخص که شکل آن تقریبا شکل بریده شده و بر دل نبشی ھای متصل شده جوش می گردد.

در حالی که بسیاری از بخش ها با نورد گرم یا سرد ساخته می شوند، دیگران با جوشاندن صفحات مسطح یا خم می شوند (به عنوان مثال، بزرگترین بخش های توخالی دایره ای از صفحات مسطح خم شده به یک دایره و جوش داده شده ساخته شده است.)

اصطلاحات زاویه ای آهن، آهن کانال و آهن ورق از زمانیکه قبل از استفاده از آهن به منظور استفاده تجاری از فولاد جایگزین شده است، مورد استفاده قرار می گیرد. آنها بعد از دورانی از قلعهای صنعتی زندگی می کنند و هنوز هم گاهی اوقات امروزه به صورت غیررسمی، با توجه به زاویه فولاد، سهام کانال و ورق، امروزه شنیده می شوند؛ با این که آنها فاقد اشتباه هستند (در مقایسه با فویل قلع که گاهی اوقات غیر رسمی برای آلومینیوم استفاده می شود فویل) در نوشتن رسمی برای زمینه های فلزکاری، اصطلاحات دقیق مانند سهام زاویه، سهام کانال و ورق استفاده می شود.

اسکلت‌فلزی ساختاری است که از ترکیب سازمانی از اعضای فولاد و فلز  سفارشی ساخته شده برای پاسخگویی به نیازهای معماری و مهندسی کاربران استفاده می شود. این نوع ساختار به طور گسترده ای در پروژه های ساخت و ساز در مقیاس متوسط ​​و بزرگ (ساختمان های پیش ساخته شده) با ویژگی های مفید فولاد مورد استفاده قرار می گیرد.

اسکلت‌فلزی شامل زیر ساختار یا اعضای یک ساختمان ساخته شده از فولاد و فلز ساختاری است. فولاد سازه ای مواد ساختمانی فولادی است که با فرم خاص و ترکیب شیمیایی با مشخصات خاص مورد استفاده قرار می گیرد.

مواد اصلی فولاد سازه، آهن و کربن هستند. منگنز، آلیاژها و مواد شیمیایی خاص نیز به آهن و کربن اضافه شده است تا قدرت و دوام را افزایش دهد.

بسته به مشخصات مورد نیاز هر پروژه، فولاد ساختاری توسط نورد گرم یا سرد ساخته شده یا ساخته شده با جوشکاری صفحات مسطح یا خم می باشد.

فولاد سازه دارای اشکال، اندازه و اندازه های مختلف است. اشکال مشترک شامل I-beam، کانال ها و زاویه ها است.

نظر دادن

پنج × یک =