آرشیو مقالات

حدید کاران ایران

ساختمان اسکلت فلزی


ساختمان اسکلت فلزی

ساختمان اسکلت فلزی ترکیبی از اعضای جدا از هم است که این اعضا باید به طریق مناسبی به یکدیگر متصل شوند. در واقع اتصالات در ساختمان‌های فلزی شامل اتصالات مختلف است (نظیر تیر به ستون و ستون به فونداسیون وسایر اجزابه یکدیگر است). اتصالات ساختمان اسکلت فلزی به عناصر اتصال دهنده (ورق‌ها، قطعات تقویتی، ورق‌های اتصال در گره، نبشی‌ها و لچک‌های اتصال) اطلاق می‌شود. ابعاد اتصال ساختمان اسکلت فلزی باید طوری طراحی شود که تنش موجود محاسبه شده بر مبنای تحلیل سازه برای بارهای موثر و درصدی از مقاومت اعضای متصل شونده از تنش مجاز مورد نظر کم‌تر گردد.

انواع اتصال ساختمان اسکلت فلزی

  • اتصال پرچی
  • اتصال جوشی
  • اتصال پیچی

انواع اتصالات جوشی

  • اتصال لب به لب
  • اتصال روی هم
  • اتصال سپری
  • اتصال گوشه
  • اتصال پیشانی

    اتصالات جوشی

    اتصالات جوشی

انواع اتصالات به کار رفته در پروژه ها

۱) اتصال ستون به کف ستون

این نوع اتصال برای انتقال نیروهای موجود در پای ستون طراحی می‌گردد. برای نیروی محوری فشاری، هنگامی که انتقال نیروی فشاری به کف ستون‌ها از طریق فشار مستقیم تماسی انجام می‌شوند باید سطح تماس برای انتقال نیروی فشاری صاف و آماده شده باشد. به علاوه باید اتصال کافی بین دو قطعه (ستون و کف ستون) موجود باشد تا قادر به انتقال نیروهای حین ساخت و یا هر نوع نیروی احتمالی دیگر باشد.

۲) اتصال انتقال دهنده‌ی لنگر (اتصال لنگر گیر)

اتصال انتهای تیرها، شاه‌تیرها و خرپاهایی که داشتن مقداری صلبیت در تکیه گاه‌های آن‌ها مورد نظر باشد، جزو اتصالات لنگر گیر می‌باشد.

۳) اتصال تیر به ستون

این اتصالات در دو نوع‌اند:

الف) اتصال با جفت نبشی جان:

معمولا نبشی‌های اتصال را به اندازه‌ی ۱۰ تا ۱۲ میلی‌متر از انتهای جان تیر، آزاد می‌گذارند تا اگر تیر در حدود تلرانس مجاز بلند باشد، بدون بریدن سر آن‌ها و تنها با جابه جا کردن نبشی آن را نصب کنند.

ب) اتصال با نبشی نشیمن:

این اتصال را برای عکس العمل‌ تیرهای کم‌تر از ۱۵ تن به کار می‌برند در این اتصالات سعی می‌شود که حداقل گیرداری به وجود آید و زاویه‌ی بین تیر و ستون تا حد امکان آزادی دوران داشته باشد. نبشی نشیمن عمل نصب و تنظیم تیر را آسان می‌کند. این نبشی را معمولا از قبل در پای کار در ارتفاع لازم به ستون جوش می‌دهند و بعد تیر روی آن سوار و به آن جوش می‌شود. در این اتصال، نبشی کمکی دیگری را، در بالای تیر نصب و جوش میکنند که عمل آن تنها ثابت کردن تیر در محل خود و تامین تکیه گاه عرضی و جلو گیری از غلتیدن آن است. سعی می‌شود که اتصال با نبشی نشیمن تا حد امکان انعطاف پذیر باشد. تا از آزادی دوران تیر در تکیه گاه جلوگیری نشود و در حقیقت، اتصال ساده و مفصلی باشد تا در تکیه گاه ایجاد لنگر نکند. معمولا عرض نشیمن نباید از ۷.۵ سانتی‌متر کم‌تر باشد.

۴) اتصال کنسول با دستک:
در زمانی که طول کنسول از حد معین تجاوز کند یا مقدار بار وارد شده به قدری باشد که اتصال نبشی ها با ورق اتصال جوابگوی مقاومت نمی‌باشد، می توان از دستک‌های ۴۵ درجه استفاده کرد. با توجه به نقشه‌ی معماری میتوان این دستک را در پایین یا بالا در نظر گرفت و اتصال صحیح و اصولی را انجام داد.

۵) اتصال دو تیر به وسیله‌ی نبشی:
ابتدا برای اتصال دو تیر که به شیوه‌ای مطلوب به یک دیگر اتصال یابند، باید از روش ایجاد زبانه استفاده کرد. معمولا برای اتصال تیر به تیر، از حالت جوش و نبشی استفاده می‌شود. هر چه بتوان محل اتصال را تا حدودی گیردار به وجود آوریم، لرزش در تیر کم‌تر خواهد بود و مسئله خیز حل خواهد شد. اگر نحوه اتصال نیم گیردار انجام دهیم، در مصرف پروفیل صرفه جویی خواهد شد.

۶) وصله اعضای فشاری:
در وصله ستون‌ها دسته انتهایی دو قطعه باید تا حد امکان صاف تنظیم شود و بدون توجه به تماس مستقیم، مصالح وصله و وسایل اتصال باید طوری تنظیم شود که قطعات متصل شونده به خوبی در محل خود و محور مورد نظر نگه‌داری شوند. وصله باید بتواند نیرویی برابر ظرفیت مجاز عضو کوچک‌تر متصل شونده را تحمل کند. محل وصله ستون باید تا حد امکان از محل اتصال تیر به ستون دور باشد. و در منطقه‌ای با نیروهای داخلی کوچک قرار گیرد. کلیه وصله‌های فشاری باید برای کشش حاصل از اثر بارهای جانبی توام (طبق آیین نامه ۷۵% بار مرده) بدون اثر بار زنده کنترل گردند به طوری که تنش کششی فراتر از مقدار مجاز نگردد.

۷) اجرای شمع زیر دیوار برشی:
برای این که دیوار برشی به طور کامل وظیفه خود را انجام دهد و کار صلب کردن ساختمان را در برابر بارهای جانبی داشته باشد اقدام به حفر گمانه در زیر پی دیوار برشی و ساخت شمع برای اتصال بهتر صورت میگیرد.

پی کنی و گود برداری

در این مرحله عملیات خاکی بسته به نوع خاک انجام می‌گیرد. ممکن است پی سطحی باشد در این صورت خاک برداری به صورت دستی توسط کارگر انجام می‌شود. در این روش ابتدا محل پی کنی توسط گچ ریزی مشخص می‌شود و سپس کارگران شروع به کندن زمین می‌کنند که معمولا تا عمق ۱ متر انجام می‌گیرد. خاک کنده شده را معمولا در کنار محل می‌ریزند اما در مواقعی لازم است که خاک برداری و گود برداری به منظور رسیدن به بستر مناسب خاک انجام گیرد. در این مواقع، خاک برداری با دست نه تنها ممکن نمی‌باشد، بلکه به صرفه نیز نمی‌باشد و بایستی از ماشین آلات مکانیکی استفاده شود. در این حالت، کل زیربنا ساختمان خاک برداری می‌شود.

مسایل ایمنی در هنگام خاک برداری:

  • از ایستادن افراد در بالای تل خاکی که در حال گود برداری است اکیدا خود داری شود. زیرا هر آن احتمال فرو ریختن آن قسمت وجود دارد.
  • مهار بندهای پشت دیوار بایستی کاملا محکم و استاندارد باشند.
  • در صورتی که پی همسایه، منفرد است بایستی تمهیدات خاص در مورد خاک برداری توسط مهندس ناظر و یا طراح اندیشیده شود تا از نشست ناهمسان پی جلوگیری شود.
  • بهتر است قسمت‌های کنار دیوار همسایه با دست خاک برداری شود تا ضربه بیل مکانیکی یا لودر به دیوار همسایه ضربه وارد نکند.
  • خاک‌های کنده شده توسط کامیون به نقاط خارج از شهر منتقل شوند.

شمع کوبی (piling):

گاهی بستر مناسب خاک، در لایه‌های پایین‌تر وجود دارد. در این مواقع خاک برداری و گود برداری چندان اقتصادی به نظر نمی‌رسد، پس بایستی راه حل مناسب‌تری پیشنهاد شود. این راه حل مناسب‌تر می‌تواند ایجاد چاهک و شمع کوبی باشد. برای شمع کوبی ابتدا چاه‌هایی به قطر محاسبه شده (۹۰ سانتی‌متر ) حفر می‌گردد سپس شبکه میل گرد بافته شده را در آن قرار می‌دهند و اقدام به بتن ریزی آن می‌کنند.

آرماتوربندی پی:

پس از خاک برداری و پی کنی یک لایه بتن دیگر با عیار ۱۵۰ کیلوگرم بر مترمربع بر روی سطح خاک ریخته و سپس بر روی آن شروع به آرماتوربندی می‌نماییم.

تمام میلگردها اعم از میل گرد طولی و عرضی، خاموت‌ها، میلگردهای خرک و . . . طبق نقشه‌های اجرایی قطع شده و خم می‌شوند و آماده کار گذاشتن می‌شوند. سپس کارگران آرماتوربند اقدام به آرماتوربندی و کار گذاشتن آن‌ها در پی می‌کنند.

برای ایجاد کاور زیر قطعه بتنی شبکه بعد از آماده کردن مش پایین و بالا، اقدام به کارگذاشتن پلیت و بیس پلیت می‌کنند. بدین صورت که بلت‌ها را به مش پایین و بالا بعد از تراز کردن و به دست آوردن آکس صفحه جوش می‌دهند. بعد از جوش بلت‌ها پلیت را روی بلت قرار می‌دهند .باید دقت شود که پلیت‌ها در تراز خواسته شده قرار گیرند. که این کار با دوربین انجام می‌شود.

قالب بندی پی:
در این پروژه برای راحتی و سرعت بالا کار از قالب فلزی استفاده شده که به راحتی انجام شده و بعد از بتن ریزی پی و کسب مقاومت بتن به راحتی قالب مذکور جمع آوری شد.

قاب فولادی یک روش ساختمانی با یک قاب “اسکلت” ستون های فولادی عمودی و افقی I-beam است که در یک شبکه مستطیلی برای پشتیبانی از کف، سقف و دیوارهای ساختمان که همه آنها به قاب متصل است ساخته شده است. توسعه این تکنیک باعث ساخت آسمان خراش شد.

اجرای سقف تیرچه بلوک

تیرچه:

متداول‌ترین نوع تیرچه در ایران تیرچه بتنی می‌باشد که نصب تیرچه‌ها در محل احداث ساختمان توسط استادکاران مربوطه انجام می‌شود. قالب ساخت تیرچه از پروفیل ناودانی است که به دلیل سهولت در کار تعدادی از آن‌ها را به یکدیگر جوش داده تا روند تولید افزایش داده شود.
بعد از تکمیل کار و گیرش بتن تیرچه آن را از قالب بیرون آورده و در حوضچه آب که در محل احداث پروژه ساخته شده قرار داده تا بتن آن مقاومت بیشتری در مجاورت آب کسب کند.

بلوک:

بلوک برای اجرای سقف تیرچه حالت‌های مختلفی از قبیل سفالی، بتنی و… استفاده می شود.

اجرای سقف تیرچه و بلوک:

در ابتدا تیرچه‌های مورد نظر انتخاب شده و در دهانه مربوطه قرار می‌گیرد. باید دقت داشت تا قسمت بتنی تیرچه در ابتدا و انتها تخریب شده تا میلگرد موجود در بتن روی تیر قرار گیرد تا در هنگام بتن ریزی با بتن سقف اتصال بهتری را برقرار کند. در ابتدا تیرچه اول دهانه را قرار داده سپس تیرچه بعد را و ما بین آن‌ها بلوک گذاشته سپس تیرچه و بلوک بعدی. در هنگام این کار فقط بلوک اول دهانه و انتهای دهانه را قرار می‌دهند تا فقط تیرچه‌ها تنظیم شوند. بسته به دهانه سقف کم‌تر ۱ متر به وسیله پرفیل یا تیر چوبی نگاه داشته تا از شکم کردن تیرچه و تیرچه‌ها را به فواصل ۵ جلوگیری شود. بعد شمع‌های فلزی تا چوبی را در زیر تیرها قرار داده و در جای خود محکم کرده تا وزن حاصل از مصالح مصرفی را تحمل کند. بهتر است تیرهای مصرفی را طوری قرار دهند تا وسط تیرچه در حدود ۲ تا ۳ سانتی‌متر بلندتر ازسطح تراز قرار گیرد. این نیز توسط مهندس محاسب تعیین می‌گردد.

میلگرد حرارتی:

بعد از اتمام سقف و گذاشتن کلیه تیرچه‌ها و بلوک‌های سقف مورد نظر یک سری میلگرد در جهت عمود بر تیرچه‌ها به فواصل تقریبی بین ۲۵ تا ۴۰ سانتی‌متر از هم قرار داده و قطر آن به وسیله محاسبه تعیین میشود.

نظر دادن

9 + 18 =